MANİSA’DAN VAN’A GÖNÜL KÖPRÜSÜ

Manisa Özel Final Lisesi İngilizce Öğretmeni Cemile Turbil, öğretmen arkadaşı Melike Yerlikaya ile öğrencileri; ‘’dan Van’a Gönül Köprüsü’ ismini verdikleri ve tüm eğitim camiasına örnek olabilecek bir projeye imza attı. Van’ın Şehit Koray Akoğuz Ortaokulu’nda ücretli İngilizce öğretmenliği yapan, Türkan Artok İnternette ‘İngilizce Öğretmenleri Materyal Paylaşım sayfasına’ şöyle bir not düştü. “Öğrencilerin maddi durumu son derece kötü olan bir ortaokulda ücretli öğretmen olarak işe başladım. Sizden bir ricam olacak. Çocukların çözebilecekleri LGS kaynakları hiç yok. Elinde kaynak olan hocalarım varsa, yardımcı olabilir mi lütfen…” Bu notu gören Özel Final Lisesi İngilizce Öğretmeni Cemile Turbil, öğrencileri ile birlikte kolları sıvadı… 4 günlük bir çalışmanın sonucunda Van’a gönderilmek üzere tam 27 koli hazırlandı. Okuma kitapları, test kitapları, kaynak kitapları, İngilizce ve Türkçe hikaye kitapları, çocukların hoşuna giden yiyecekler, çantalar, ayakkabılar, kıyafetler, masa tenisi malzemeleri, badminton raketleri, kırtasiye malzemeleri, eldiven, atkı, bereler… Toplanan bu materyallerin kolilenmesi ise, 1 gün sürdü. Hepsi Van’da zor şartlar altında öğrenim hayatını sürdürmeye çalışan çocuklara teslim edilmek üzere, Türkan Öğretmen’e gönderildi. Önümüzdeki hafta ise yaklaşık 40 çift ayakkabı daha, gönderilecek Van’a. İşte ’dan Van’a uzanan gönül köprüsünün, yüreklere dokunan hikayesi.

MANİSA’DAN VAN’A GÖNÜL KÖPRÜSÜ

Manisa Özel Final Lisesi İngilizce Öğretmeni Cemile Turbil, öğretmen arkadaşı Melike Yerlikaya ile öğrencileri; ‘’dan Van’a Gönül Köprüsü’ ismini verdikleri ve tüm eğitim camiasına örnek olabilecek bir projeye imza attı. Van’ın Şehit Koray Akoğuz Ortaokulu’nda ücretli İngilizce öğretmenliği yapan, Türkan Artok İnternette ‘İngilizce Öğretmenleri Materyal Paylaşım sayfasına’ şöyle bir not düştü. “Öğrencilerin maddi durumu son derece kötü olan bir ortaokulda ücretli öğretmen olarak işe başladım. Sizden bir ricam olacak. Çocukların çözebilecekleri LGS kaynakları hiç yok. Elinde kaynak olan hocalarım varsa, yardımcı olabilir mi lütfen…” Bu notu gören Özel Final Lisesi İngilizce Öğretmeni Cemile Turbil, öğrencileri ile birlikte kolları sıvadı… 4 günlük bir çalışmanın sonucunda Van’a gönderilmek üzere tam 27 koli hazırlandı. Okuma kitapları, test kitapları, kaynak kitapları, İngilizce ve Türkçe hikaye kitapları, çocukların hoşuna giden yiyecekler, çantalar, ayakkabılar, kıyafetler, masa tenisi malzemeleri, badminton raketleri, kırtasiye malzemeleri, eldiven, atkı, bereler… Toplanan bu materyallerin kolilenmesi ise, 1 gün sürdü. Hepsi Van’da zor şartlar altında öğrenim hayatını sürdürmeye çalışan çocuklara teslim edilmek üzere, Türkan Öğretmen’e gönderildi. Önümüzdeki hafta ise yaklaşık 40 çift ayakkabı daha, gönderilecek Van’a. İşte ’dan Van’a uzanan gönül köprüsünün, yüreklere dokunan hikayesi.

27 Aralık 2018 Perşembe 01:16
banner84

Habere İlişkin Fotoğrafları görebilmek için, yukarıdaki Foto Galeri butonuna tıklayınız !

Nurgül Yılmaz

Özel Haber

Bazı kahramanlar vardır silahla, beden gücüyle savunur yurdunu, bazı kahramanlar vardır akıl gücü ve azmiyle. Bazı öğretmenler vardır, diğerlerinden farklı... Var olanla yetinmeyen, üzerine kendinden de katmak isteyen. Devletin kendisine sunduğu imkanlarla değil de, birazda kendisi bulup-buluşturarak öğrencisine eğitim vermek isteyen.

İslâm dininde ilk öğretmen olarak kabul edilen Mus'ab bin Umeyr, Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk, İstiklâl Marşı'nın yazarı Mehmet Âkif Ersoy, Milli Mücadelenin kadın kahramanı Halide Edip Adıvar, Türk Eğitim Tarihinin efsane öğretmenlerinden Sıdıka Avar, Samsun'da bir ilköğretim okulunda sınıf öğretmenliği yapan Dilek Livaneli, "Küresel Öğretmen Ödülü Komitesi"nin (The Global Teacher Prize) 2018 yılı için seçtiği "Dünya da en iyi 10 öğretmen" arasında yer almayı başaran; Samsun'un Ayvacık ilçesinde anaokulu müdürlüğü yapan Nurten Akkuş, Öğrencilerinin hayatını kurtarmak isterken kendi canından olan Ahmet Cebeci… Ve ismi bilinmeyen binlerce mesleğine aşık, idealist öğretmen… Hepsinin amacı geleceğe, vatana-millete hayırlı bireyler yetiştirmek. Türk eğitim tarihi kahramanları arasına giren ve kitaplarda yerini alan; mesleğine sevdalı eğitim gönüllüsü öğretmenler onlar…

Tıpkı Van’ın Şehit Koray Akoğuz Ortaokulu’nda ücretli İngilizce öğretmenliği yapan, Türkan öğretmen gibi. Türkan Öğretmen’in bu habere nasıl konu olduğunu anlatalım şimdi size.

Manisa Özel Final Lisesi İngilizce Öğretmeni Cemile Turbil; İnternette ‘İngilizce Öğretmenleri Materyal Paylaşım sayfasında’ araştırma yaparken, ‘Kitap Dostu’ kullanıcı Adlı Türkan Artok Öğretmen’in şu mesajını görüyor. “Öğrencilerin maddi durumu son derece kötü olan bir ortaokulda ücretli öğretmen olarak işe başladım. ,Sizden bir ricam olacak. Çocukların çözebilecekleri Lgs kaynakları hiç yok. Elinde kaynak olan hocalarım varsa, yardımcı olabilir mi lütfen…”

Manisa’dan Van’a kurulan ‘gönül Köprüsü’ böyle başlıyor.

Öğretmen ve öğrenciler arasındaki dayanışmaya örnek olabilecek, bir çok öğretmenin ‘bende böyle bir şey yapabilirim’ fikrine odaklanabileceği, yaşanmış en güzel; ‘Gönül köprüsü’ Hikayesi. Hikayenin nasıl geliştiğini ve sonuca nasıl gidildiğini, gelin Manisa Final Lisesi İngilizce Öğretmeni Cemile Turbil’den öğrenelim.

İşte Cemile Öğretmen’in ağzından, “Manisa’dan Van’a kurulan Gönül Köprüsü” hikayesi…

“Hikayemizin kahramanı ile tanıştığım 3 Aralık akşamı, her zaman olduğu gibi İngilizce Öğretmenleri Materyal Paylaşım sayfasında dil öğrencilerime faydalı olan paylaşımları göndermek üzere dolaşıyordum. “Kitap Dostu” kullanıcı adıyla bir arkadaşın yazısı dikkatimi çekti. Yazıda şöyle diyordu:

“Öğrencilerin maddi durumu son derece kötü olan bir ortaokulda ücretli öğretmen olarak işe başladım. ,Sizden bir ricam olacak. Çocukların çözebilecekleri Lgs kaynakları hiç yok. Elinde kaynak olan hocalarım varsa, yardımcı olabilir mi lütfen…”

Yazıyı Messenger’dan cevapladım. Yardımcı olabileceğimi, hatta zor durumda olan öğrencilere kendi çapımda kırtasiye, giyecek yardımı yapabileceğimi yazdım. 7 Aralık akşamı kahramanımız cevap yazdı: “İyi akşamlar. Sonsuz şükranlarımı iletiyorum Cemile Hocam. Gerçekten devasa bir şey yapmış olursunuz.”

Hayatta, insanın kalbine ok gibi saplanan, çok etkileyen kelimeler vardır ya, işte bu “devasa” da öyle bir kelime oldu benim için. “Ne kadar zor durumda ki böyle bir kelime kullandı” diye düşündüm. Hemen adını ve görev yerini yazmasını istedim.

Adı: Türkan. Görev yeri: Van Şehit Koray Akoğuz Ortaokulu (Ücretli İngilizce öğretmeni) Kahramanımız devam ediyor:

Sonra düşündüm. Van, kar, kış, soğuk, tipi… 90’lı yıllarda görev yaptığım Kars’taki Ömer’imi hatırlattı bana. Şehre gelene kadar kilometrelerce yürüyen, çıplak elleri soğuktan kapkara olan Ömer’imi…

“Hemen yaz telefonunu Türkan.” dedim. Birkaç dakika sonra Türkan, biraz çekingen biraz titrek bir sesle anlattı sıkıntılarını. Hem kendinden hem de öğrencilerinden…

Türkan Artok &  Van Şehit Koray Akoğuz Ortaokulu  İngilizce öğretmeni

Hatta İngilizce test isteyen bir öğrenciye, kitabını verip üzerinde karalama yapmadan çalışmasını istediğini de paylaştı. İçimden, “kitapları kendisi alabilseydi alırdı zaten” diye düşündüm.

“Üzülme, sana kaynak bulmaya çalışacağım. Yeter ki okusun bütün öğrenciler. Özellikle de kız öğrencilerin okumalarını ve ayakta durmalarını çok istiyorum, Türkan.” dedim.

Telefonu sevinçle kapatırken “Hocam bugün sabaha kadar uyumam artık.” dedi. Türkan uyudu mu uyumadı mı orasını bilemem ,ama ben hiç uyumadım sabaha kadar.

Ertesi sabah dil sınıflarımla paylaştım bu durumu. Tarih: 10 Aralık Pazartesi.

“Hocam, biz de elimizden geleni yaparız.” dedi kuzucuklarım. Hemen okul müdürümüz Sayın Orhan Ektaş ile paylaştım.

Orhan Bey: “Elimizden geleni yaparız öğretmenim, sınıflara duyuralım.” dedi ve duyurumuzu yaptık.

Bu arada Türkan’ın okul müdürüne telefon ile ulaşamayınca Van İl Milli Eğitim Müdürlüğünü aradım. Çok mutlu oldular ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne yönlendirdiler. Sonra Türkan’ın müdürüne ulaştım ve o da şükranlarını sunup ne diyeceğini bilemedi.

Tarih: 14 Aralık Cuma. Bu kadar şeyi dört günde nasıl bir araya getirdik, bilmiyorum. Hani Ceyhun Atıf Kansu diyor ya şiirinde: “Dünyanın bütün çiçeklerini getirin!” İşte benim çiçeklerim yağdırmıştı ne varsa. Bu arada İşler Kitabevi ve Mutlu Kitabevine kitap almak için gittim.

“Hocam, hiç merak etmeyin, biz hazırlarız.” dediler.

Beşeri Kitabevinden dil grubumun aldığı malzemelerden indirim sağlandı. YEGEM’den test kitapları geldi. Çerezcibaşı Kuruyemiş elemanları da

“Çorbada bizim de tuzumuz bulunsun.” dediler.

Manisa Yenimahalle Seç Market’nin sahibi, Anadolu Öğretmen Lisesinde okuttuğum eski bir öğrencim olan Hakan’ı aradım. Çok sayıda gofret ve çikolata almak istediğimi söyledim. Sebebini öğrendiğinde paramın geçmediğini söyledi ve ne kadar çikolata ve meyve suyu varsa gönderdi. Kendilerine çok teşekkür ediyorum.

Aynı akşam eve gittim, Türkan Öğretmen beni aradı. İstiklal Marşı töreninde okul müdürü onu kürsüye çağırdığında önce çok korktuğunu, daha sonra müdür:

“Çocuklar, Türkan Öğretmenimiz bizim için çok güzel bir şey yapmış. Bir paylaşım sayfasında sıkıntılarını yazmış ve Özel Manisa Final Lisesinden bir öğretmen, kendisine dönüp öğrencileriyle birlikte bize yardım etmek istediklerini söylemiş.” dediğinde rahatladığını paylaştı.

Tarih: 17 Aralık Pazartesi. Öğretmen ve öğrencilerden oluşan ekibimizi kurduk. Sabah 9, akşam 5; tüm koliler hazırlandı ve tamamlandı. Ne güzeldir imece usulü ile çalışmak. Çocuklarımız bir elinde telefon, diğer elinde bilgisayar, geleneklerimizden uzak yaşıyorlar ama görmeliydiniz yüzlerindeki mutluluğu.

“Öğretmenim bu çok yakışacak! İnşallah sıcacık olacak elleri. Tenis de oynayabilecekler. Hocam ne kadar çok kitap oldu!” Bu arada küçük sorunlarımız da olmadı değil.

“Koli yapmayı bilmiyoruz.”

“Hayır! Öyle değil! Makas öyle mi tutulur? Kızım, onu şöyle katlaman lazım!”

Öğretmiyoruz ki çocuklara bir şey. Eskiden öyle miydi ya? Annelerimiz neler yaptırırdı bize. Şimdiki gençler harika!

Derken çiçeklerimden biri olan Fatma “Öğretmenim bize fotoğraf gönderirler mi? Görmek istiyoruz mutluluklarını.” dedi ve indiriverdi inci tanelerini gözlerinden. Ben de dünden razıyım ya, ağlaşıverdik. Eveet, hazırlıklar tamam.

Sonra sordum çiçeklerime…

-Bakalım bugün ne öğrendiniz?

-Hep birlikte koli yapmayı!

-Başka?

-Paylaşmayı, yardımlaşmayı ve empati kurmayı…

Hazırlıklar bitti. Melike Öğretmen dedi ki:

-Cemile Hocam, gelin size bir kahve ısmarlayayım.

Kahve içmeye okulun önündeki çay ocağına indik. Melike Öğretmen şöyle dedi:

-Hocam, ne güzel bir proje gerçekleştirdik. Mesleğimin ikinci yılındayım daha, ama çok şey öğrendim sizden.

Ben yine döküverdim gözyaşlarımı. Ben de ona çalışmalarından dolayı çok teşekkür ettim. “Hikayenin başından beri her şey anlık gerçekleşti. Hiçbir şey planlanmamıştı ama şimdi bir projeye dönüştü.” dedim.

Beni en mutlu eden şey de çocukların “Hocam, bundan bir daha yapacak mıyız?” diye sormalarıydı. İşte hikayemi onun için paylaştım ya sizinle. Çocuklarımız her zorluğu öğrensinler. Allah korusun başımıza bir iş gelse, nasıl dururlar ayaklarının üzerinde?

28 yıllık öğretmenlik hayatımda yurt içi ve yurt dışı birçok projede bulundum. Ama “çiçeklerim gibi beni de en çok etkileyen bu oldu.” Her 24 Kasım Öğretmenler Gününde lise öğretmenlerimle görüşmeye çalışırım.

Bu yıl, benim için çok kıymetli olan İngilizce öğretmenim Bilal Efil’i aradığımda

“Kızım artık çok yoruldun, yeter. Seneye seni tamamen emekli görmek istiyorum.” dedi.

Buna karşılık ben de yapacak birkaç işimin daha kaldığını ve daha yorulmadığımı söyledim, demek ki hocam, yapacak daha çok çok işim varmış.

Selam olsun bütün zor şartlarda, karda, kışta bir şeyler öğretmeye çalışan eğitim neferlerine! Bu projede öncelikle en büyük destekçimiz, okul müdürümüz Sayın Orhan Ektaş’a, öğretmen arkadaşlarıma, çalışan görevlilerimize, katkıda bulunan velilerimize, en büyük yardımcım Melike Öğretmenimize, benim yaşama sevincim olan güzel çiçeklerime ve en çok da hikayemizin kahramanı Türkan Öğretmenimize sonsuz teşekkürler.

Bu da bizim “Gönül Köprüsü” projemiz olsun. Türkan Öğretmenim, inşallah öğrencilerin kendi kitaplarını karalayarak güzel üniversitelere gitsinler. Senin gibi koca yürekli birer öğretmen olsunlar. İnşallah bu tür projelerimizle nice Melikelere, Seldalara, Feraylara ve Türkanlara yardımcı olacağız. Güneş her daim sıcacık ışıltısıyla üzerinizde olsun.

“Dünyaya yeniden gelseydim yine öğretmen olurdum.” Esen kalın

Cemile Turbil  ”

Cemile Turbil & Manisa Özel Fnal Lisesi İngilizce Öğretmeni 

Son Güncelleme: 27.12.2018 04:27
Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.